Aleksander Barchacz

Aleksander Barchacz urodził się 28 stycznia 1908 roku w Łodzi. Kształcił się w prywatnym Gimnazjum Filologicznym Bogumiła Brauna w Łodzi oraz w Instytucie Aleksandra Türnera. Studiował też w Konserwatorium Paryskim u Nadii Boulanger, a następnie w Konserwatorium im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Jego utwory były wykonywane w teatrzyku Qui Pro Quo, a on sam zaprzyjaźnił się z Julianem Tuwimem.

Zaangażował się w ruch rewolucyjny, działając w Polskiej Partii Socjalistycznej - Lewica i Komunistycznej Partii Polski. Po wybuchu II wojny światowej znalazł się w Kazachstanie, gdzie kierował teatrem w Ałma-Acie, a od 1941 roku w Uralsku. Tam, opierając się na kazachskich motywach, napisał operę "Sen segeta" (Dzień zemsty), za co miejscowa prasa okrzyknęła go "kazachskim Moniuszką". Wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, gdzie skomponował piosenkę "Marsz 1 Korpusu" do słów Adama Ważyka.

W 1944 roku po wkroczeniu na ziemie polskie związał się z Teatrem Wojska Polskiego w Lublinie, pisząc muzykę do premierowego "Wesela" Stanisława Wyspiańskiego. Następnie pełnił funkcję dyrektora Departamentu Szkolnictwa Artystycznego w Ministerstwie Kultury i Sztuki.

Od 1 sierpnia 1945 do 27 stycznia 1946 był starostą powiatu kłodzkiego, zajmując się aprowizacją osadników, walką z szabrownictwem i wysiedlaniem Niemców. Potem został wicewojewodą wrocławskim, gdzie wspierał przekazanie zbiorów Ossolineum do Wrocławia. W latach 1948-1953 pełnił funkcję ambasadora Polski w Bułgarii.

Po powrocie do kraju zamieszkał w Warszawie, kontynuując działalność kompozytorską. Zmarł 28 marca 1987 roku i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie.