Menachem Samuel Arnoni
Biografia
Menachem Samuel Arnoni, znany także jako Maniek Sztajer i M. S. Arnoni, urodził się 1 lutego 1922 roku w Łodzi, w rodzinie polskich Żydów. Jego życie naznaczone było traumatycznymi doświadczeniami II wojny światowej, kiedy to trafił do getta łódzkiego, a następnie do obozu koncentracyjnego Auschwitz.
Po wojnie ukończył studia na Uniwersytecie Monachijskim. W latach 50. XX wieku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuował edukację na uniwersytetach: Nowojorskim, Wisconsin i Wirginii, specjalizując się w stosunkach międzynarodowych. Pracował też jako profesor na amerykańskich uczelniach.
W latach 1959-1969 pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma „The Minority of One”, na łamach którego sprzeciwiał się wyścigowi zbrojeń nuklearnych, krytykował zbrodnie wojenne i wyrażał obawy o możliwość wybuchu konfliktu światowego. Był przeciwnikiem wojny w Wietnamie, uczestniczył w teach-inach na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley w 1965 roku. Współpracował z takimi osobistościami jak U Thant, Norodom Sihanouk, Hồ Chí Minh i Salvador Allende.
W latach 60. przeniósł się do Izraela, gdzie doradzał rządowi. W 1971 roku zamieszkał w Holandii, gdzie publikował artykuły, był komentatorem radiowym i redaktorem dwutygodnika „In Search”. Podróż do Polski w latach 80. zainspirowała go do napisania autobiografii „Mother Was Not Home for Burial” (1982), w której opisał swoje przeżycia z czasów Holokaustu.
Życie prywatne: W latach 1976-1985 jego żoną była holenderska kompozytorka Tera de Marez Oyens, do której utworów pisał teksty. Zmarł 10 lutego 1985 roku w Hilversum na atak serca.