Wanda Arlitewicz-Młodożeniec

Wanda Arlitewicz-Młodożeniec urodziła się 11 lutego 1901 roku w Łodzi, w rodzinie nauczyciela matematyki Józefa i malarki Marii z domu Bóbr. W 1906 roku wraz z rodzicami przeprowadziła się do Lublina, gdzie jej ojciec objął stanowisko dyrektora w prywatnym gimnazjum męskim. Ukończyła tam Prywatne Gimnazjum Wacławy Arciszowej.

W 1920 roku wstąpiła do Ochotniczej Legii Kobiet. Jako jedna z pierwszych kobiet studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, a następnie malarstwo dekoracyjne u Edwarda Trojanowskiego w Warszawie. Przyjaźniła się z kręgiem kapistów, m.in. Zygmuntem Waliszewskim i Janem Cybisem.

Tematami jej obrazów były głównie pejzaże, martwe natury i portrety. Wystawiała w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie oraz w Zachęcie. W 1946 roku otrzymała nagrodę lubelskiego czasopisma kulturalnego „Zdrój” za pracę „Kosiarz”. Jej obraz „Flakon z żółtymi kwiatami” znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.

Była członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków i działała w zarządzie oddziału lubelskiego. Wyszła za mąż za Stanisława Młodożeńca, z którym miała dwoje dzieci: Zuzannę i Jana, który został grafikiem i malarzem. Zmarła 16 grudnia 1971 roku w Warszawie i została pochowana na cmentarzu Powązkowskim.