Witold Bartczak

Witold Bartczak urodził się w Łodzi w 1948 roku. Był wybitnym polskim chemikiem, związanym zawodowo z Politechniką Łódzką, gdzie przez wiele lat prowadził badania i dydaktykę.

W 1971 roku ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej, uzyskując tytuł magistra inżyniera chemika. Następnie poszerzał swoje kwalifikacje, zdobywając w 1973 roku dyplom magistra matematyki, a w 1977 roku magistra fizyki na Uniwersytecie Łódzkim.

Swoją karierę naukową rozpoczął w 1975 roku w Instytucie Techniki Radiacyjnej PŁ, gdzie specjalizował się w podstawach teoretycznych chemii radiacyjnej. W kolejnych latach zdobywał stopnie naukowe: doktora (1976), doktora habilitowanego (1980), a w 1989 roku otrzymał tytuł profesora. W 1992 roku został profesorem zwyczajnym.

W latach 1982-1985 przebywał na stażu naukowym w Interuniversity Reactor Institute Delft w Holandii, z którym utrzymywał stałą współpracę jako visiting professor. Od 1995 roku kierował Zespołem Chemii Teoretycznej i Komputerowej w Międzyresortowym Instytucie Techniki Radiacyjnej PŁ.

Jego badania obejmowały metody symulacji procesów dyfuzyjnych, kwantowe modele elektronu solwatowanego oraz modelowanie komputerowe procesów katalitycznych. Był autorem około 150 publikacji naukowych i wypromował 6 doktorów. Należał do zagranicznych członków American Physical Society i Society for Industrial and Applied Mathematics. Zmarł 2 lutego 2009 roku.