Andrzej Bańkowski

Andrzej Jan Bańkowski urodził się 5 stycznia 1931 roku w Łodzi, w rodzinie o tradycjach wojskowych. Był synem Kazimierza Wacława Bańkowskiego, kapitana korpusu intendentów, i Heleny z Frydeckich. Jego pradziad, Ignacy Bańkowski herbu Ostoja, był adiutantem Tadeusza Kościuszki.

Po ukończeniu szkoły podstawowej w Łodzi, w 1945 roku rozpoczął naukę w Gimnazjum i Liceum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim. W 1949 roku zdał maturę w Łodzi. Następnie wstąpił do zakonu jezuitów, gdzie studiował filozofię w latach 1951-1954, uzyskując tytuł licencjata. W 1955 roku zrezygnował ze stanu kapłańskiego. W latach 1956-1961 studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1974 roku obronił doktorat. Habilitację uzyskał w 1982 roku na Uniwersytecie Śląskim.

Przez wiele lat, od 1972 do 2002 roku, pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie, gdzie pełnił funkcje prodziekana, dziekana i kierownika Instytutu Filologii Polskiej. Był twórcą częstochowskiej szkoły lingwistycznej. Jego główne zainteresowania naukowe koncentrowały się na etymologii i onomastyce. Jest autorem trzytomowego 'Etymologicznego słownika języka polskiego', który wzbudził kontrowersje, ale pozostaje ważnym dziełem w polskim językoznawstwie.

Andrzej Bańkowski zmarł 28 stycznia 2014 roku. Pozostawił po sobie bogaty dorobek naukowy, w tym rozprawy, artykuły i recenzje publikowane w czołowych czasopismach językoznawczych.