Ignacy Abramowicz
Biografia
Ignacy Abramowicz urodził się 14 kwietnia 1890 roku w Łodzi. Był synem Ludwika. Ukończył gimnazjum w Puławach w 1909 roku, a następnie studiował medycynę na Uniwersytecie Moskiewskim.
Podczas I wojny światowej służył w wojsku rosyjskim (1914-1917). Po wojnie specjalizował się w okulistyce w Warszawie, gdzie pracował w Instytucie Oftalmicznym oraz w wojskowych szpitalach okręgowych. W latach 1919-1922 był kapitanem lekarzem w Wojsku Polskim.
W 1923 roku przeniósł się do Kliniki Okulistycznej Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, gdzie obronił doktorat w 1926, habilitację w 1928, a w 1934 otrzymał tytuł profesora.
Po wojnie pracował jako kierownik Katedry i Kliniki Okulistycznej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, a od czerwca 1946 roku kierował Katedrą i Kliniką Okulistyczną Akademii Medycznej w Gdańsku, aż do przejścia na emeryturę w 1962 roku.
Był prezesem Polskiego Towarzystwa Okulistycznego (1951-1960) oraz delegatem Polski w Europejskim Towarzystwie Okulistycznym. W 1965 otrzymał tytuł doktora honoris causa gdańskiej Akademii Medycznej. Zmarł 17 lutego 1982 roku w Gdańsku i został pochowany na Cmentarzu Łostowickim.