Julian Ajzner
Biografia
Julian Ajzner (Joel) urodził się 14 września 1884 roku w Łodzi, w rodzinie Szapsiego i Chumy z domu Lewi, właścicieli domu przy ul. Dzielnej 4. Po ukończeniu gimnazjum w Łodzi studiował medycynę na uniwersytetach w Królewcu i Berlinie, gdzie w 1905 roku uzyskał dyplom lekarza, a w 1907 roku doktorat na podstawie rozprawy o torbieli żuchwy.
Po powrocie do kraju pracował w klinikach w Greifswaldzie, Królewcu i Lipsku. W latach 1914-1921 służył jako lekarz wojskowy. Po demobilizacji, do wybuchu II wojny światowej, kierował oddziałem chirurgicznym w Żydowskim Szpitalu im. Poznańskich w Łodzi. Był także współwłaścicielem lecznicy „Unitas” i członkiem Izby Lekarskiej.
Po agresji Niemiec na Polskę trafił do Warszawy, gdzie pracował w Szpitalu Dzieciątka Jezus. W getcie warszawskim został ordynatorem oddziału chirurgicznego w szpitalu TOZ, a w 1943 roku uciekł z getta i ukrywał się do końca okupacji.
Po wojnie wrócił do Łodzi, gdzie przez 15 lat był ordynatorem chirurgii w Szpitalu im. Pirogowa. Współtworzył łódzki oddział Polskiego Towarzystwa Chirurgicznego i był jego prezesem, a po wojnie wiceprezesem. Zmarł 25 stycznia 1963 roku i został pochowany na cmentarzu na Dołach w Łodzi.